سينمای ما - آه ای یقین یافته بازت نمی نهم! (یاداشتی برای فیلم تنها دوبار زندگی می کنیم)
يکشنبه 14 تير 1388 - 1:5
• در باشگاه فیلم تهران؛ / امیر قادری و مهرزاد دانش، درباره «شک» جان پاتریک شانلی گفتگو می‌کنند      • همه فیلم‌های سینمایی این هفته تلویزیون؛ / از جواد رضویان تا آمیتا باچان      • اکران اش تازه شروع شده است؛ / «درباره الی...» شب جمعه 40 میلیون فروخت و نیم میلیاردی شد      • کارشناسان تحلیل می‌کنند / پس از «خانه خدا»؛ / این اولین اکران یک مستند در سالن‌های سینمای ایران است      • اولین فیلم بلند این کارگردان جوان، نام جالبی دارد؛ / نان، زن و شعر      





نظر سنجی

با توجه به برنامه هاي اعلام شده برنامه هاي فرهنگي كدام نامزد رياست جمهوري را براي آينده سينماي كشور مفيد مي دانيد ؟




سينماي جهان
معرفی کامل فیلم «بالا» - حامد مظفری
تبهكاري كه اسطوره شد -به پیشواز فیلم تازه مایکل مان- با چند عکس از فیلم
رايان رينولدز با «ددپول» از «مردان ایکس» مستقل می‌شود
ژاک ریوت برای شیر طلایی ونیز رقابت می‌کند
کارل مالدن، اسطوره سینمای کلاسیک درگذشت + عکس‌ها
بازنده‌ترین مرد اسکار این بار جا را برای اسکار «تغییرشکل دهندگان 2» باز کرده
معرفی کامل فیلم «پیشنهاد» - حامد مظفری
ديويد فينچر درباره شبکه اجتماعی فيس‌بوك فيلم مي‌سازد
ساترن جوایزش را به «شوالیه تاریکی» داد
اولين عكس‌های «آليس در سرزمين عجايب» تيم برتون
نسخه بلو ری «گلادیاتور» با 11 ساعت تصویر اضافی
ستارگان سینما در نقش حیوانات باغ وحش


درباره الي ...


  (595 رأي)

کارگردان:
اصغر فرهادي
-------------------------------------
پاتو زمين نذار


  (36 رأي)

کارگردان:
ايرج قادري
-------------------------------------
خروس جنگي


  (39 رأي)

کارگردان:
مسعود اطیابی
-------------------------------------
امشب شب مهتابه


  (31 رأي)

کارگردان:
محمدهادی کریمی
-------------------------------------
هرچي تو بخواي


  (12 رأي)

کارگردان:
محمد متوسلاني
-------------------------------------



آه ای یقین یافته بازت نمی نهم! (یاداشتی برای فیلم تنها دوبار زندگی می کنیم)
 آه ای یقین یافته بازت نمی نهم! (یاداشتی برای فیلم  تنها دوبار زندگی می کنیم)


سينماي ما - صوفیا نصرالهی: از روز اول جشنواره حرص خوردیم. هر روز انتظار کشیدیم تا ببینیم بالاخره کی یخ جشنواره آب می شود؟!کدام فیلم را می بینیم که بعد از بیرون آمدن از سالن چشمهایمان برق بزند. که بعد از دیدن فیلم، هم دلمان بخواهد با هم حرف بزنیم و هم سکوت بخواهیم که پیش خودمان سکانس ها و لحظه ها را مرور کنیم. امشب این اتفاق افتاد. راستش اول می خواستم درباره کمال تبریزی بنویسم و فیلمش که هرچند عالی نبود اما حداقل راحت دیده می شد و موقع دیدنش حرص و جوش نمی خوردیم اما....اما عصر فیلمی دیدم که موج گرمایش همه یخ های دیروز و امروز(و حتی شاید فردا) را آب می کرد و بالاخره انتظار به پایان رسید: "تنها دو بار زندگی می کنیم".
و تصمیم گرفتم نامه ای بنویسم به بهنام بهزادی و همه عوامل فیلم که ما را در این قحطی به ضیافتی دعوت کردند که جدا حظ بردیم و چشم و روح و قلبمان صیقل خورد. به معنای واقعی کلمه تازه شدیم.
پس آقای بهزادی عزیز و همه عوامل فیلم "تنها دو بار زندگی می کنیم" سلام. این فقط یک نامه است خطاب به کسانی که وقتی در اوج ناامیدی و دلتنگی از جشنواره و فیلم ها و فضایش بودیم ما را غرق لذتی کردند ناگفتنی. اصلا نه می خواهم در این یادداشت نقد فیلم کنم و نه می توانم. شرمنده ام ولی راستش فعلا انقدر غرقم که نمی توانم حسم را تقسیم کنم. برای نقد فیلم باید هوشیار بود و فیلم چنان مرا به رویا برده که هوشیار نیستم. باید دوباره ببینمش تا بتوانم رسمی درباره اش حرف بزنم. فعلا فقط حرف های دل است. ممنونیم. از این که ایده تان دستمالی شده و تکراری نبود. از این که در عین حال مرعوب ایده تان نشدید و فیلمتان پر از جزییات بود.(فقط یک نمونه اش سکانس آن عیش شبانه و زدن کمانچه است!) از این که نه در ورطه ی اداهای شبه روشنفکری افتادید و نه به دره ابتذال سقوط کردید. از این که شخصیت هایتان به دل می نشستند و دیالوگ ها و کنش ها و واکنش ها همان بود که باید می بود. از بازی های یکدست و عالی بازیگران فیلم ممنونیم. از علیرضا آقا خانی که حرکت و بازی و صدایش کشفی است در سینما تا نگار جواهریان که پرانرژی است و رها. خلاصه این که فیلمتان را دوست داشتیم و معلوم است هر چه که از دل برآید بر دل نشیند. با دل و جان کار کرده اید. فیلمتان آرامش و وقاری دارد به سپیدی همان برفی که سیامک در آن گام بر میدارد و به وسعت تنهایی هایش. و شور عاشقانه ای دارد به سادگی و یلگی خنده های شهرزاد. چه خوب تنهایی سیامک را نشان دادید و با چه کمالی آرزوهایش را برآورده کردید. سکانس رستوران و دیالوگ های شهرزاد و سیامک غوغایی بود. داستان جزیره شهرزاد کم از قصه سیاره مسافر کوچولو ندارد. شخصیت های فیلمتان حس و روح داشتند.(هر چند این حس و حال آنقدر رو و عیان نباشد که توی صورت تماشاگر بزند!). به خاطرات و تجربیات ما از تنهایی و عشق نقب می زدند. با ما آشنا بودند. فیلبردار فیلم قاب های فوق العاده ای گرفته بود و تدوینگرش در شکستن و تقطیع زمان فیلم سنگ تمام گذاشته است.
فیلم" تنها دو بار زندگی می کنیم" که تمام شد همان لحظه ای رسید که بعد از دیدن هر فیلم خوبی فرا می رسد. معجونی از یک رضایت درونی غریب، یک شادی عمیق و یک دلتنگی و حسرت انگار! هم می خواستم با رفقا باشم و هم تنها باشم. لذتش را هم تقسیم کنم و هم برای خودم نگه دارم تا گرمم کند. می خواستم هم تنهایی سیامک را داشته باشم، هم شور زندگی دوباره اش را. پس دقایقی را با دوستان سپری کردم تا لذت فیلم را با هم مرور کنیم و بعد پیاده به دل شب زدم تا در ذهنم ثبتش کنم.
راستی آقای بهزادی فیلمتان باعث شد مثل سیامک وقتی شماره شهرزاد را از گوشی پاک کرد(و چه عالی بود این لحظه) سعی کنیم فیلم های بد جشنواره را از ذهنمان پاک کنیم.
به امید دیدار فیلم های بعدیتان


منبع خبر : سينماي ما
شنبه,20 بهمن 1386 - 16:16:49

اين مطلب را براي يک دوست بفرستيد صفحه مناسب براي چاپگر
آرشيو
اخبار مرتبط:

نظرات

اضافه کردن نظر جدید
:             
:        
:  



module-htmlpages-display-pid-97.html



             

استفاده از مطالب و عكس هاي سايت سينماي ما فقط با ذكر منبع مجاز است | عكس هاي سایت سینمای ما داراي كد اختصاصي ديجيتالي است

كليه حقوق و امتيازات اين سايت متعلق به گروه مطبوعاتي سينماي ما و شركت پويشگران اطلاع رساني تهران ما  است.

مجموعه سايت هاي ما : سينماي ما ، موسيقي ما، تئاترما ، دانش ما، خانواده ما ، تهران ما ، مشهد ما

 سينماي ما : صفحه اصلي :: اخبار :: سينماي جهان :: نقد فيلم :: جشنواره فيلم فجر :: گالري عكس :: سينما در سايت هاي ديگر :: موسسه هاي سينمايي :: تبليغات :: ارتباط با ما
Powered by Tehranema Co. | Copyright 2005-2008, cinemaema.com
Page created in 2.53749299049 seconds.