این که 50 دقیقه از یک فیلم را بتوان بیرون اورد و مدعی شد ضعف های فیلم مربوط به ان چه ما ندیدیم است زیاد منصفانه نیست.

به هر حال تماشاگر ان چه را روی پرده می بیند مبنای قضاوت قرار می دهد و کاری به حذف شدن 50 دقیقه از فیلم ندارد بهتر بود همان اول تصمیم گرفته میشد تا دچار این مشکلات نشوند.

وفاداری به کتاب هیچ امتیازی در سینما تلقی نمی شود به نظرم سینما سینماست و کار خودش را می کند اثار اقتباسی موفق همیشه انهایی هستند که بیشتر تاثیر کارگردان را با خود دارند تا وفاداری یا عدم وفاداری به اثر را یدک بکشند.

به نظرم زن دوم با ذهنیتی که تهیه کننده فیلم داشته بیشتر به سمت سریال شدن پیش می رفته !!هر چند هنوز به جذاب بودن ایده فیلم اعتقاد دارم ایده یی که نتوانسته بود در مسیر قلم تا نگاتیو مسیر درستی را طی کند.

این باور غلط که بعضی خیال می کنند برای شخصیت پردازی کامل به قول این دوستان به 300 دقیقه زمان نیاز است متاسفانه باعث شده سینمای امروز ما از واقعیتهای سینمای روز دنیا فرسنگها فاصله بگیرد.

این که کارگردان فیلم خودش معترف است شخصیت مهتاب به طور مثال به سارای مهرجویی نزدیک شده نشان می دهد زن دوم نتوانسته پرسونای متفاوتی از نیکی کریمی به نمایش بگذارد .

شاید اگر فرشته طائر پور به صرف اصرار برای وفاداری به متن و الوند به خاطر کسب رضایت نویسنده در مسیر تولید فیلم قرار نگرفته بودند زن دوم می توانست رضایت بیشتری را به دست اورد

و به فیلمی ماندگار تبدیل شود.

farshid

فیلم ریتم آستانه اش بسیار کند است بعد از ورود زن اول (اناهیتا نعمتی) به ناگهان ریتم تند میشود بطوری که در اواخر داستان تغییر سن کودک از نوزادی به دوازده سالگی قابل هضم نیست - شخصیت اصلی داستان عاشق زن دومش (نیکی کریمی) است اما با ورود زن اول با وجود عدم علاقه به او حاضر نیست تکلیف او را معلوم کند واز اینجای داستان حس بدی به بیننده القا میشود در نهایت این مهتاب است که ما اورا تحسین می کنیم انتهای فیلم باز گذاشته شده اما با توجه به ماجراهای فیلم انتظار رسیدن بهرام به مهتاب را نداریم عشق(محمد رضا فروتن) به زن دومش نامفهوم و غیر قابل درک است و این از بزرگترین ضعفهای فیلم است

کاري به حرف بقيه ندارم , من زن دوم رو دوست داشتم.خيلي!

منم فيلمو دوست دارم اما با اينكه كارگردان توضيح داد اما نفهميدم كه چرا بهرام كه مهتاب رو دوست داشت موند سر نقطه ي اول.

مهتاب كه تو راه برگشت و تو سفرشون با هم اراده اي آهنين داشت كه نميزارم كسي زندگيمو ازم بگيره اينقده راحت تسليم شد..

اصلا چرا شخصيتاي فيلم اينقده راحت تسليم ميشدن كه كتايون حس كنه كه رفت و برگشتش هيچ بار منفي نداشته