رضا خطیبی کارگردان: دلهره را از ترس لحظه ای بیشتر میخواستیم
من این فیلم را دیدم، به هرحال تجربه ای جدید در سینمای ایران است و این جای خوشحالی دارد. می توانم بگویم که داستان این فیلم اریجینال است و از نظر طرح کلی داسان نمی توان مشابه آن را پیداکرد. اگرچه اغلب سکانسهای دلهره آن وام گرفته و گرته برداری شده از فیلمهای ترسناک هالیوود و یا ژاپن است. ولی در مجموع سعی شده فضاهای جدیدی و سبکی جدید خلق و استفاده شود. این فیلم در دو سوم ابتدایی با مشکلاتی روبروست و تماشاگر را خسته می کند تا زمانی که کاراگاه فیلم قصد عزیمت به سمت غار را می کند از آن به بعد فیلم روی غلتک می افتد و همه چیز متناسب و بجاست و بیشتر شبیه فیلم ترسناک می شود. در مجموع با آزمودن سبک های جدید در سینمای ایران بسیار موافقم. این نوع فیلمها مخاطب خود را پیدا می کند. به هرحال اگر فیلمی در ایران ساخته شود که حال و هوای جدیدی را داشته باشد و مردم را از فضای روزمره به دنیایی خیالی و توهم و یا فانتزی گونه ببرد بیننده به آن علاقه نشان می دهد. مردم دیگر از ملودرام های عاشقانه، سیاسی و یا اجتماعی خسته شده اند و می خواهند تجربیات جدیدی را در سینما بینند. با امید به اینکه این روند در سینمای ایران تداوم داشته باشد و ما شاهد این گونه فیلم ها بیش از پیش باشیم
|