درخشش ابدي يك ذهن پاك

سينماي ما- نيما حسني‌نسب: اين روزنوشت را چهارشنبه نوشتم، اما تا ديشب وقت نشد بگذارمش روي سايت، تا اين‌كه شنبه شد و حس كردم بايد بعد از بيست سال استقلالي‌بودن (كه هنوز با تمام وجود پابرجا مانده است) بايد همراه بچه‌ها بروم استاديوم تا بازي پرسپوليس - سپاهان را از نزديك ببينم؛ راستش بيش‌تر مي‌خواستم ببينم «پيروزي اراده»، اين اراده‌ي معطوف به قدرت، كه افشين قطبي - اين جنتلمنِ آدم‌حسابي - را يك فصل در باشگاهي مثل پرسپوليس حفظ كرده بود، چه سرنوشتي پيدا مي‌كند. رفتم ببينم معجزه‌اي در كار هست يا واقعيت قيافه‌ي نحس‌اش راباز هم نشان‌مان مي‌دهد... از خودم، هم‌باشگاهي‌هايم، آبي‌هاي عزيز، شرمنده‌ام ولي موقع وقوع معجزه‌ي گل دوم پرسپوليس بي‌اختيار نيم متر روي هوا پريدم و نگاهم رفت به افشين قطبي كه از من و ما - از همه‌ي ما - بلندتر پريده بود. وقتي داور سوت پايان بازي را زد، از پشت ديوار گرد استاديوم آزادي يك هواپيما داشت رو به آسمان پرواز مي‌كرد و من تا جايي كه چشم كار مي‌كرد، اوج‌گرفتنش را تماشا كردم...

ادامه اين مطلب را در بخش روزنوشت‌هاي نيما حسني‌نسب در پايين صفحه اول سايت بخوانيد. 

منبع خبر : سينماي ما
یكشنبه,29 اردیبهشت 1387 - 12:36:58