سينماي ما- مردم، هنرمندان تئاتر و سينماي ايران، شامگاه شنبه به خانه هنرمندان ايران رفتند تا چهل روز پس از سفر ابدي خسرو شكيبايي، ياد او را گرامي بدارند. در اين برنامه كه با پيام سيد محمد خاتمي آغاز شد، در ادامه پيام محمد باقر قاليباف شهردار تهران قرائت شد و سپس برنامه با سخنراني معاون سينمايي وزارت ارشاد و هنرمنداني چون ايرج راد، قطب‌الدين صادقي، دكتر اكبر عالمي، آتيلا پسياني، جلال‌الدين معيريان و.... ادامه پيدا كرد.

سيد محمد خاتمي:
در حسرت جاي خالي او رنج مي‌بريم

ابتدا پيام تسليت سيد محمد خاتمي، رييس جمهوري سابق كشورمان توسط رضا رشيدپور مجري برنامه قرائت شد: «درگذشت هنرمند عزيز و پرآوازه خسرو شکيبايي، خسارت بزرگي براي عرصه فرهنگ و هنر کشور بود که دوستداران فضيلت و هنر را نيز دل آزرده کرد. مطمئناً ياد آن عزيز همواره زنده است و نقش او در عرصه هنر چند دهه اخير نقش ممتازي بود و امروز در حسرت جاي خالي او رنج مي بريم. من اين مصيبت را به همه اصحاب فرهنگ و هنر و بخصوص خانواده شريف او از صميم دل تسليت مي‌گويم و از خداوند مي‌خواهم که به حرمت اين روزان و شبان مبارک و در آستانه ماه مبارک رمضان روان پاکش را غريق درياي رحمت خود فرمايد و به بازماندگان معززش صبر و اجر عنايت کند.»

جعفري جلوه:
سينماي ما هم‌اكنون نيازمند خيل بيشتري از هنرمنداني چون شكيبايي است|

سپس محمدرضا جعفري‌جلوه معاون امور سينمايي، خسرو شكيبايي را بازيگري مولف توصيف كرد كه وامدار هيچ كارگرداني نبوده است.
جعفري جلوه گفت: بسياري از كارگردان‌هاي توانا از او وام گرفتند. او همواره با نگاه، روح و روان خود با هنر برجسته‌اي كه عرضه مي‌كرد، پاي بسياري از آثار هنري را امضا كرد و يكي از ويژگي‌هاي او كه بايد جزو مرام ما هم باشد، خصلت سلوك و مروت او بود. او تاكيد كرد بر اينكه، شكيبايي با طيف وسيعي از كارگردان‌هاي عرصه‌هاي گوناگون متواضعانه كار كرد. به گفته‌ي معاون امور سينمايي، سينماي ما هم‌اكنون نيازمند خيل بيشتري از هنرمنداني همچون خسرو شكيبايي ‌است، تا قابليت‌ها و سرمايه‌هاي انساني خود را به بهترين شكلي جلوه بدهد. او با اشاره به تاريخ شكوهمند تمدن ايراني و لزوم هرچه بالنده‌تر شدن هنرهاي متعدد به‌ويژه سينما در داخل و خارج از كشور تاكيد كرد و گفت: اين امر، مگر با حضور قدرتمندانه‌ي هنرمنداني هم‌چون خسرو شكيبايي ميسر نمي‌شود.

در بخش ديگري از اين مراسم كه با حضور چهره‌هايي همچون حسين الهي قمشه‌اي، سيروس الوند، ملكه‌ي رنجبر، داريوش اسد‌زاده، جمشيد لايق، قطب‌الدين صادقي، ايرج راد، همايون ارشادي، ژاله علو، محمد زرين‌دست و ... برگزار شد، لوح پيام تسليت محمدباقر قاليباف شهردار تهران توسط مجيد سرسنگي ، قائم مقام شهرداري به پوريا شكيبايي به عنوان نماينده‌ي خانواده‌ي شكيبايي اهدا شد.
سرسنگي با تسليت گويي مجدد به خاطر فقدان خسرو شكيبايي گفت: اين گونه برنامه‌ها تلنگري است براي ما، تا قدر هنرمندان را بيش از پيش بدانيم و در زمان حياتشان به آنان رسيدگي كنيم و مراسم‌هاي تجليل و بزرگداشت را زماني برگزار كنيم كه مي‌توانيم شاهد لبخند شيرين اين هنرمندان باشيم.
پوريا شكيبايي نيز هنگام دريافت اين لوح گفت: به خاطر اين‌كه بسياري از اساتيد روي زمين نشسته‌اند، شرمنده‌ام، آن‌قدر درد ما زياد است و آنقدر احساس بدبختي مي‌كنيم كه نمي‌دانم چه بگويم و تنها به همه‌ي شما تسليت مي‌گويم.

ايرج راد:
او با سخت‌ترين شرايط كار كرد

براساس اين گزارش درادامه‌ي اين مراسم ايرج راد، مديرعامل خانه‌ي تئاتر و به عنوان نماينده‌اي از هنرمندان اين رشته با بيان خاطراتي از حضور خسرو شكيبايي در صحنه‌هاي تئاتر گفت: شكيبايي در سالن‌هاي تمرين سرد، گرم و دور از شأن هنرمندان با سخت‌ترين شرايط كار كرد. او با عشق، بي‌پولي، كمبود و صداقت تلاش كرد، با صبر و شكيبايي تن در داد و پس از آن به سينما و تلويزيون آمد. او فرزند تئاتر است كه بسياري از هنرمندان ارزشمند را ساخت و به سينما و تلويزيون تقديم كرد.

صادقي:
شكيبايي به دنبال زواياي جديد بود

هم‌چنين قطب‌الدين صادقي به عنوان ديگر نماينده‌ي هنرمندان تئاتر يكي از بهترين اداي احترام‌ها به شخصيت‌هايي همچون خسرو شكيبايي را تحليل و شناخت توانايي‌هاي آنان دانست. اين استاد دانشگاه يادآور شد: خسرو شكيبايي دو دهه‌ي تمام در سخت‌ترين شرايط در تئاتر كار كرد. متاسفانه پس از انقلاب اسلامي به‌دليل سوء مديريت در تئاتر تعدادي از هنرمندان اين رشته جذب سينما و تلويزيون شدند، كه بودجه و استراتژي مشخصي داشتند در حالي كه تئاتر نه امكاناتي داشت نه بودجه‌اي و نه احترامي. او با اشاره به حضور درخشان شكيبايي در نقش مدرس ادامه داد: خسرو يكي از بهترين‌هاي تئاتر بود كه درانواع نمايش‌هاي تراژيك، تاريخي، روستايي و ... همه‌ گونه تجربه‌اي به‌دست آورده بود. خواندن اشعار زيباي سهراب سپهري نشان تسلط فراوان او به ضرباهنگ شعرخواني است و بيانگر كوله‌بار تجربيات فراوان اين بازيگر است. اين كارگردان تئاتر با اشاره به شرايط سينما در سال‌هاي قبل و بعد از انقلاب اضافه كرد: نخستين چهره‌هاي سينمايي تيپ‌هايي هم‌چون فردين، بهروز وثوقي و ناصر ملك‌مطيعي بودند . مرداني توانا ، خوش سيما، طرفدار حق و مدافع ارزش‌ها. اما در فرداي انقلاب ديگر اين بازيگران نبودند و جواناني كه ستاره‌هاي سينما تجاري شده بودند اين ويژگي‌ها را نداشتند، بنابراين سينما نيازمند بازيگراني قابل قبول بود تا بتوانند نقش‌هاي انساني و قابل باور را بازي كنند. به گفته‌ي او خسرو شكيبايي با چهره‌اي بي‌سن، عميق، قابل باور و با ظرافتي در جسم و جان يكي از بهترين بازيگران اين عرصه بود. بازيگري كه زمخت نبود و هر ظرافتي را قابل باور مي‌كرد. صادقي، شكيبايي را بازيگري توصيف كرد كه بسيار ساده و موجز بازي مي‌كرد و رئاليسم او به زندگي ما بسيار نزديك بود با اين حال، بازي او كپي واقعيت نبود و او همواره با ريزه‌كاري‌هاي عواطف انساني كه يافته‌هاي خودش بود، نقش‌هاي خود را به بهترين شكلي اجرا مي‌كرد. صادقي تاكيد كرد: شكيبايي همواره به دنبال زوايايي جديد بود، ويژگي‌ تجربي و نوآوري در كار او بي‌نظير بود. او مثل بازيگران بزرگ دنيا نخست مي‌انديشيد، بعد حركت مي‌كرد و بعد ديالوگ مي‌گفت به‌طوري كه در نقش «هامون»، تفكر، حركت و كلام نقش را به بهترين شكلي جلوه داد.
كارگردان «يادگار زريران» با تاكيد بر توانايي‌هاي تكنيكي خسرو شكيبايي گفت: نگاه خسرو بسيار عميق، ريز و متمركز بود. برخلاف بازيگران كم‌مايه كه مدام به دوربين خيره مي‌شوند، او همواره نگاه خود را از دوربين مي‌دزديد و كمتر كسي اين توانايي را دارد. خسرو با زندگي دروني حساب‌شده‌اي كه داشت در تمام نقش‌هايش به طنز شگفت‌انگيزي يك‌دست بازي كرد. او در كارش كمال‌گرا بود و پشت سرش چيزي را باقي گذاشت كه به كار نسل آينده مي‌آيد. او همواره با كار و زندگي‌اش ديده مي‌شد و حتا پس از مرگش هم ديده مي‌شود.

در بخش ديگري از اين مراسم با پخش تصاويري از جمشيد مشايخي، داريوش مهرجويي، مسعود كيميايي و خانواده‌ي شكيبايي مطالب گوناگوني درباره‌ي شيوه‌ي بازيگري خسرو شكيبايي اعلام شد. مشايخي با اشاره به برگزاري برنامه‌هاي بزرگداشت توسط موسسه‌ي چهره‌ آزاد گفت: سال گذشته قرار بود، به اندازه‌ي كوچكيمان براي بزرگان هنر اين سرزمين، بزرگداشت برگزار كنيم و متاسفيم كه دوتن از اين بزرگان اسماعيل داورفر و خسرو شكيبايي پيش از برگزاري اين تجليل، از دنيا رفتند و به قول زنده‌ياد علي حاتمي«همه‌ي عمر دير رسيديم» و از اين بابت متاسفيم.
داريوش مهرجويي نيز در بخش ديگري از اين تصاوير خسرو شكيبايي را بازيگري باهوش و با سواد توصيف كرد و گفت: او شعرخوانده بود و خود شاعر بود و حتا در فيلم‌هايي كه نقش دوم داشت، همواره به بهترين شكلي بازي مي‌كرد. مهرجويي ادامه داد: او بازي زيرپوستي داشت و مانند موم در دستان كارگردان بود كه به هر شكلي در مي‌آمد و من عاشق كاركردن با چنين بازيگراني بودم.
مسعود كيميايي نيز طي سخناني نيز گفت: درباره‌ي بازيگراني مانند خسرو شكيبايي سخن گفتن، بسيار دشوار است. اولين بار كه او را در نمايش «شب بيست‌ويكم» ديدم، به ياد فيلم «گوزن‌ها» افتادم و فكر مي‌كردم اي كاش برخي از قسمت‌ها مانند بازي او كار شده بود. كيميايي تاكيد كرد: خسرو نقش‌هايش را، ترسيم چندباره مي‌كرد و يك كارگردان بايد كارش را خيلي خوب مي‌دانست كه مي‌توانست بازي او را اصلاح كند. چرا كه او به خوبي از عهده‌ي كار خودش برمي‌آمد.

همسر خسرو شكيبايي درگذشت او را بسيار سخت توصيف كرد و گفت: نمي‌توانم تصور كنم كه اين اتفاقات افتاده . مرگ براي همه هست اما براي خسرو خيلي زود بود.

بيژن بيرنگ نيز تنها به بيان اين نكته بسنده كرد كه؛ «جات خاليه، يادت هميشه سبز.»

با پخش ترانه‌ي پاياني سريال «خانه‌ي سبز» اين كليپ كه توسط امير مهرتاش مهدوي ساخته شده بود، به پايان رسيد.

درادامه‌ي اين مراسم قطعه‌اي از آخرين مصاحبه‌ي تلويزيوني شكيبايي با جام جم پخش شد كه او در اين مصاحبه براي آخرين‌بار شعر «نشاني» سهراب سپهري را خوانده بود كه پخش اين قطعه تاثر بسياري از حاضران را برانگيخت.


عالمي:
شكيبايي بازيگر خودآموخته بود

دكتر اكبر عالمي ديگر سخنران اين مراسم با گراميداشت ياد و خاطره‌ي هنرمنداني هم‌چون نادر ابراهيمي، اسماعيل داورفر، گرشا رئوفي، حميد قنبري، سپس به سابقه‌ي خسرو شكيبايي اشاره كرد و گفت: شكيبايي بازيگر خودآموخته بود كه آثارش تا سال‌ها ادامه مي‌يابد. او در تنگ‌دستي دارفاني را وداع گفت و چه غفلت‌هايي كه ما نمي‌كنيم. روزگاري كه او مبتلا به بيماري تلخ و هزينه‌ بر سرطان شد. عالمي ادامه داد: تعداد هنرمنداني كه در قد و قواره‌ي او و حتي بالاتر باشند كم نيستند و اين‌ها سرمايه‌هاي فرهنگي سرزمين مادري‌مان هستند. چراكه نفت، مس ، طلا و اورانيوم همه ماديات است و فراموش نكنيم كه با رفتن خسرو شكيبايي و همه‌ي ما، آنچه جاودانه مي‌ماند، خانه‌ي سبز ما ايران است.

درادامه‌ي مراسم با پخش كليپي كوتاهي كه توسط خانه‌ي تئاتر ساخته شده بود، رضا بابك و مجيد جعفري خاطرات خود را از كاركردن با خسرو شكيبايي بيان كردند.
رضا بابك گفت: خسرو افتخار هم‌نسلان ما بود . سلام خسرو خوبان. بدرود خسرو خسته.
مجيد جعفري نيز رنج‌هاي سالانه‌ي شكيبايي و تلاش و كوشش جدي او را در عرصه‌ي تئاتر و سينما و تلويزيون ستايش كرد.

ژپسياني:
خسرو هميشه براي من عزيز بود 
آتيلا پسياني نيز با حضور در اين مراسم با ابراز تاسف فراوان از درگذشت نابه‌هنگام خسرو شكيبايي گفت: خسرو هميشه براي من عزيز بود. همان طور كه براي همه بود. با مهرباني هميشگي حمايت روحي و لبخند شيرينش به ما دلگرمي مي‌داد. براي نمايش «پرواز از آشيانه‌ي فاخته» قرار بود چند شب به جاي او بازي كنم، پس از او اجازه گرفتم و او اجازه داد و به من گفت: اين كت را بگير كه خيلي به كار اين نقش مي‌آيد.

حجازي:
او بازيگري مولف بود

صدر‌الدين حجازي، ديگر دوست نزديك شكيبايي او را بازيگري مولف دانست و گفت: خسرو عاشق بود، او معشوق را به راحتي و يك‌شبه پيدا نكرد، بلكه سال‌ها سختي و رياضت كشيد.

اجراي قطعه‌ي موسيقي توسط فاضل جمشيدي،اجراي يك قطعه شعرخواني توسط شكر‌خدا گودرزي از ديگر بخش‌هاي اين مراسم بود. دربخش ديگر اين برنامه قطعه‌اي از تصاوير شكيبايي پخش شد، كه در آستانه‌ي ماه رمضان سال گذشته متني را براي شبكه‌ي 5 خوانده بود.

به صد ماه رمضان بدهكارم...
دراين تصاوير شكيبايي خطاب به عوامل پشت‌صحنه مي‌گفت: «به يك ماه رمضان كه نه به صدتا ماه رمضان بدهكارم. هميشه براي اجراي متن‌ها چند روزي وقت مي‌خواهم اما اين متن تمرين نمي‌خواست چون تمام آن حرف زدن با خدا بود. اين ماه ماه خاصي است و هرروز و ثانيه‌اش ويژه است. وحدتي دارد كه خيلي باشكوه است. اميدوارم ثانيه‌هاي هرروزم، ثانيه‌هاي رمضان باشد و آدم خواب نباشد و بهتر زندگي كند.»
جلال‌الدين معيريان چهره‌پرداز سينماي ايران با بيان خاطره‌اي از شكيبايي گفت: من بازيگر نيستم، اما اين افتخار را داشتم كه در فيلمي در نقش خودم بازي كنم، آن هم در مقابل استادي چون او كه بسيار مرا تشويق كرد و با صفا و صميميت خود به من دلگرمي داد. درگذشت او براي من بسيار غم‌انگيز است چرا كه طي سال‌ها كار، قلم من روي پوست او بارها و ساعت‌ها حركت كرده بود.

در بخش پاياني اين برنامه تصاويري از مراسم تشييع جنازه خسرو شكيبايي، پخش شد كه روي اين تصاوير اشعار شاعراني همچون سهراب سپهري، فروغ فرخزاد، محمدرضا عبدالملكيان توسط خسرو شكيبايي خوانده شده بود.

و سلام حال همه ما خوب است ....
اين كليپ كه توسط فرشاد نوابي ساخته شده بود با صداي شكيبايي اين‌گونه مراسم را پايان داد: «سلام . حال همه‌ي ما خوب است . ملالي نيست جز گم‌شدن گاه به گاه خيالي دور كه مردم به آن شادماني بي‌ سبب مي‌گويند ...

درحاشيه‌ي مراسم:

ازدحام جمعيت در خانه‌ي هنرمندان كه از ساعاتي پيش از شروع مراسم آغاز شده بود تا پايان مراسم ادامه داشت .

وجود دوربيني كه درست در وسط تالار بتهوون قرار گرفته بود، رفت‌وآمد بسياري از حاضران را با مشكل روبه‌رو كرده بود.

* كليپ يه ياد اسماعيل داورفر، گرشا رئوفي، اكبر رادي هم در اين برنامه پخش شد.

*اين برنامه كه در تالار بتهوون اجرا مي‌شد، در تالار ناصري و در بخش‌هاي ديگر خانه هنرمندان از طريق مونيتورهاي نصب شده براي خيل گسترده‌ي مردم پخش مي‌شد.

*قطع برق باعث شده بود برنامه با مدتي تاخير برگزار شود.