سينماي ايران اخه مگه سينماست غير از دو نما من نميبينم !

نماي کودک چند تا فيلم خوب در سال براي کودکان داريم که نقش اولش يه بچه باشه نماي بخش نوجوانو جوان مخصوصا (بازم مخصوصا منظورم محدودهي سني 19_14 )کجاست اصلا چند تا بازيگر مطرح داريم که نوجوون يا جوون باشه که فيلم درباره اين محدوده ي سني داشته باشيم نماي ميانسالان کجاست !؟

نماي اکشنو ماجرا جويي نماي علمي تخيلي نماي وحشت به معناي حقيقي کلمه نماي سياست نماي ..

پس اين سينما دو نما داره که يکيش دختر و پسر عاشق با يه عشق بي سر و ته حاصل فيلمنامه ي ضعيف يه نماي ديگه هم داريم که با تاسف داره کم کم خداحافظي ميکنه اونم دفاع مقدسه !

حتي ما نميتونيم از جذابيت هاي تصويري استفاده کنيم منظورم اون بخش سخت افزاري نيست بخش نماي غرايز که البته همون حقمونه استفاده نکنيم چون همينطوريشم داريم به سمت استفاده اشتباه از اين جذابيت ميريم حالا اگه ولمون کنن فکر نميکنم چيزي از هميني هم که هست بمونه ...

اين دو نما جايي براي خود نمايي در جشنواره ها و توان رقابت با فيلم هاي تراز اول نداره پس بيخود منو ما شديم غمخوار سينماي در حال افول !!!

البته این که یک نفر خودش را به فیلمش سنجاق کند و به قول امیر قادری فیلمتوریستی خودش را بردارد و مثل مارکو پو لو راهی ان سوی مرزها شود چه ما خوشمان بیاید یا بدمان بیاید مشکلی نیست که سینمای عصا به دست ما گرفتاریش از ان باشد فرض کنیم به قول شما فیلم فلان فیلمساز جشنواره ای توی چند تا سینمای کوچک تهران و چند تا سینمای شهرستان هم نمایش دهند این چیزی از تصمیم فیلمساز برای تلاش در شرکت در جشنواره های خارجی کم نمی کند فقط شاید به قول تو قیافه حق به جانب و فیگور اپوزیسیونی را با نمایش داخلی بتوان کم کرد .

به نظرم مسائل و مشکلات سینمای ما امروز این چند فیلمساز و نگاه جشنواره ای نیست مشکل هنوز بر سر برداشت فیلمسازان از تعریف سینماست مشکل نگاه غلط کلان فرهنگی است که به طور مثال سنتوری توقیف می شود و نگاه کلان هنوز با نگرش دهه 60 می خواهد سینما را اداره کند سالن ها ی سینما در بسیاری از شهرها تعطیل شده یا بیشتر شبیه موزه است!! فیلمنامه ها با فرمول های سرمایه پسند نوشته می شوند و شاید سالی به تعداد انگشتان یک دست هم فیلم قابل اعتنا ساخته نمی شود

توی این وضعیت فلان فیلمساز که البته حق دارد فیلمش را توی کشور خودش اکران کند راهی سفر های جشنواره ای می شود با فلان پخش کننده خارجی قرارداد می بنددو به عبارت بهتر دارد راه خودش را می رود چون شرایط فرهنگی داخل کشور هم دارد بدون دیدن خیلی چیزها راه خودش را می رود این جا هست که همه به خود حق می دهند و شاید شاهد فیلمسازانی باشیم که توی یک شرایط گلخانه ای دارند پرورش پیدا می کنند شرایطی که اگر روزی فاکتور هایش تغییر کند گلهایش هنوز ثمری نداده اند خشک می شوند!!

farshid

بدا به حال این سینما که روزی عباس کیارستمی نماینده اش بود و حالاکارگردان نابلدی به نام سامان سالور !!!!!!!!!! واقعا باعث تاسفه و مضحکه

آقاي حسني نسب عزيز، متكبرانه يعني چي؟ كيارستمي تا كي بايد جور اين سينماي بي مايه رو بكشه؟ كيارستمي حق نداره بعد از اين همه شاهكار حالا هرچي "دلش" مي خواد بسازه؟ بايد از من و شما اجازه بگيره؟ در ضمن اگر به قول استاد گلمكاني حسادت رو كنار بگذاريم كارهاي اخير كيارستمي بي نهايت نو و خلاقانه و بديع هستند. كاش جراتش را داشتيد و دلايل اصلي را بنويسيد.

تفاوت ها زياده ،زندگي ما با رفتن به سركار،خريدن بيسكوئيت ،ديدن مجله ها روي پيشخون دكه ها،سينماي بدون سانسور كنار خيابان ها،ذوق شنيدن يك خبر نه چندان جالب و كمي ترافيك و دود مي گذره....

و ريشه ها هم چنان با سوال هاي اساسي بي پاسخ مونده...

؟؟! سينما به جاي خودش خيلي از ما دوره.....................

چه عالي مي شد اگه زير پل سيد خندان يه تابلو بود و روش

نوشته بود " مبدا: من -- مقصد: سينما -- كرايه:يك لحظه همذات پنداري"