[ امید غیائی ، مهتاب ساوجی ]

بیداری اولین تجربه بهرام عظیم پور، پائیر 86 آرام و بی صدا در شرایطی میهمان چهارشنبه شبهای خانه هایمان شد که رسانه ملی قرق مجموعه های جنجالی عظیمی بود که به واسطه خالقان پرآوازه شان در سینما، انتظار موفقیت و استقبال فراوانی از آنها میرفت. پیش بینی ای که جز در یک مورد، روزگار قریب، چندان درست از آب در نیامد. در این میان مجموعه بیداری علی رغم طرح کلیشه ای و داستان بارها و بارها تکراری اش به واسطه پرداخت بدیع و پرظرافت عظیم پور که پیش از این در مقام بازیگردان در مجموعه های تلویزیونی مطرحی چون خاک سرخ فعالیت داشت، رفته رفته جای خود را میان هر دو قشر منتقدان و مخاطبان عام باز کرد.
شروع اولیه این پرونده اواخر زمستان 86 بود.یعنی اواسط پخش سریال. یادداشت کوتاه مازیار غریقی همان موقع نوشته شده.به همین خاطر شاید قدری کلی به نظر بیاید.اما نوشته های دیگر نویسنده ها همین اواخر و قبل از اتمام سریال نوشته شده و به همین خاطر با فضای کلی کار هماهنگ تر است.نوع چینش مطالب هم به ترتیب نام نویسنده های آن است.
دو مصاحبه هم در این پرونده موجود است.گفتگو با شقایق نوروزی و امیررضا دلاوری.متاسفانه گردآوری پرونده به روزهای آخر سال خورد و گیر و گرفتهای آخر سالی مانع تماس با دیگر بازیگران سریال شد.ناگفته نماند تلاش زیادی هم برای تماس و گفتکو با استعداد بی نظیر این کار یعنی آهنگ ساز آن پوریا پورامین کردیم که متاسفانه بی نتیجه ماند.البته همین دو گفتگو هم تقریبا حال و هوای سریال را برایتان باز خواهد کرد.سوالهای بی جوابی که ممکن است ذهنتان را درگیر کرده، شاید در این گپ و گفتها پاسخ داده شده باشد.فضای صحبت با امیررضا دلاوری به قدری صمیمانه و دوستانه بود که جداً دل کندن از آن بعد از چند ساعت هم مشکل بود.با روی خوش و لبخند پاسخ تمام سوالات را داد و بعد هم قدری از فضای این روزهای تئاتر و هنر برایمان تعرف کرد.حال وهوای صمیمانه گفتگو بین شقایق نوروزی و مهتاب ساوجی هم در سوال و جوابها کاملا مشخص است.البته این گفتگو تقریبا در قسمتهای میانی سریال انجام شده است.
با امید اینکه نوشته ها و مصاحبه ها همانی باشد که شما پیگیران هنر تصویر متحرک به دنبال آن هستید.